İlk olarak, su içeriği
Kömür, son derece emici bir madde olduğu için, istifleme sürecinde havadaki nemi emer ve nem içeriğini artırır. Bu nedenle, kömürün nem içeriği kendi kalitesini etkilemez, ancak müşterinin kömür makinesi üretim hattı kömürün nem içeriğinin ekonomik değerini artırmak için mümkün olduğunca düşük olması gerektiğini gerektirir. Genel olarak, yeni üretilen kömürün nem içeriği %3'ten azdır.
İkinci olarak, uçucu fraksiyon (uçucu içerik)
Uçucu madde miktarı karbonizasyon sıcaklığına bağlıdır. Uygulamaya bağlı olarak, düşük veya orta sıcaklıkta odun kömürü yakabiliriz ya da yüksek sıcaklıkta odun kömürü yakabiliriz. Yüksek sıcaklıkta kalsinasyon sırasında, öncekilerin saldığı CO, CO2, H2, CH4 ve gaz halindeki karbonhidratların uçuculuğu genellikle -20 arasındadır. Yüksek sıcaklıkta karbon tarafından salınan yukarıda bahsedilen uçucu madde miktarı küçüktür ve içeriği genellikle %5'ten azdır.
Üçüncü olarak, kül oranı (kül içeriği)
Kül, genellikle kül olarak adlandırdığımız, tüm kömür yanıp tükendiğinde geriye kalan beyaz veya pembe malzemedir. Boyutu, kömürün kullanımı ve ekonomik değeri üzerinde doğrudan etkiye sahiptir. Örneğin, saman, pirinç kabukları gibi maddeler büyük miktarda kül içerir ve yanma sırasında kolayca ayrılmazlar, bu da yanma sırasında düşük sıcaklıklara yol açar, bu da insanların yaşamı ve sanayi kömürü için uygun değildir. Elbette, insanlar kömür külünün mümkün olduğunca küçük olmasını isterler, böylece kullanımını genişletebilirler.
Kömürün kül içeriği, karbonizasyon sürecinin yöntemi ve sıcaklığına bağlı olarak değişecektir. Ancak, odun veya atıkları açısından, karbon oluşumundan sonra kül farkı çok büyük değildir. Genel olarak, yukarıda belirtilen koşullar altında, geniş yapraklı ormanda ateşlenen kömür, iğne yapraklı ormandan daha yüksektir ve kabuk oranı yüksek olan hammadde yakıldığında kömür külü de daha fazladır. Tipik kömür külü %1 ile %4 arasında değişmektedir.
Dördüncü olarak, karbon içeriği
Kömürün karbon içeriği, hammadde çeşidine ve karbonizasyon sıcaklığına bağlı olarak değişir. Genel olarak, sert ağaçların karbon içeriği, aynı karbonizasyon sıcaklığında, poplar ve paulownia gibi yoğun ağaçların karbon içeriğinden daha yüksektir. Aynı hammadde için yüksek sıcaklıkta karbonizasyon, düşük sıcaklıktakinden daha yüksek karbon içeriğine sahiptir. Genel olarak, kömürün karbon içeriği 'ten azdır. Çam ağacını örnek alalım. Karbonizasyon sıcaklığı 380 °C'ye ulaştığında, karbon içeriği 'dır. Sıcaklık 500 °C'ye ulaştığında, karbon içeriği 'e ulaşır. Sıcaklık 600-700 °C'ye ulaştığında, karbon içeriği 'dir.
Beşinci olarak, ısı
Belirli koşullar altında kilogram başına salınan enerji Dhaka ile gösterilmektedir. Kömürün kalorifik değeri, karbonizasyon sıcaklığı ve bekletme süresi ile doğrudan ilişkilidir. Aynı karbonizasyon sıcaklığı ve bekletme süresi altında, farklı hammaddelerden elde edilen kömürün kalorifik değeri de farklıdır. Genel olarak, karbonizasyon sıcaklığı yüksek, bekletme süresi uzun, karbon içeriği de büyük olduğunda, kalorifik değer doğal olarak yüksektir. Karbonizasyon sıcaklığı 450 °C'den düşük olduğunda, odun ve köşe atıklarından yapılan kömürün kalorifik değeri genellikle 6500 ile 7000 kcal/kg arasında, saman ve pirinç kabuğu kömürünün kalorifik değeri ise genellikle 6000 kcal/kg civarındadır. Karbonizasyon sıcaklığı 600 °C'den yüksek olduğunda, yukarıda belirtilen malzemelerden yapılan karbonun kalorifik değeri 500 ile 1000 kcal artırılabilir.